Historia

Kościół parafialny w Kiełpinie jest zabytkiem architektury, ma długą i bogatą historię. Pierwsza miejscowa budowla sakralna została wybudowana przez mnichów pod koniec XIV wieku i służyła samodzielnej parafii. Dokumenty diecezjalne wskazują, że w 1583 roku kościół był drewniany, ale zachowany w dobrym stanie. Taka sytuacja musiała się z  biegiem lat zmienić, gdyż w 1646 roku został on rozebrany, a na jego miejscu w 1647 roku stanął nowy, już murowany. Po gruntownej renowacji, 20 września 1772 roku, dokonano jego konsekracji. Od XVI do XIX wieku kiełpińska świątynia pełniła funkcję kościoła filialnego goręczyńskiej parafii. Następnie, po kasacji zakonu kartuzów i rozparcelowaniu jego dóbr, w Kiełpinie ustanowiono autonomiczną parafię. W latach 1926 – 1929 do kościoła dobudowano transept i prezbiterium. Od tego momentu budynek właściwie nie zmienił swego wyglądu zewnętrznego – zbudowany z cegły na planie krzyża z prostopadłościenną wieżą od zachodu przykrytą kopertowym hełmem zwieńczonym małą cebulową kopułą z krzyżem niezmiennie góruje nad domami kiełpinian. Upływający czas pozostawił jednak po sobie widoczne znaki we wnętrzu świątyni, co spowodowało rozpoczęcie generalnej jej renowacji. Wyremontowano organy, wymieniono drewniany strop, posadzki, konfesjonały, ławki oraz oświetlenie i drzwi. Uporządkowano prezbiterium, zbudowano kamienny ołtarz i ambonę. Starannej modernizacji poddano znajdujące się w kościele ołtarze, rzeźby i obrazy. W ostatnim czasie odnowiono grotę maryjną, kaplicę przedpogrzebową i cmentarne alejki. Dzięki wszystkim tym pracom kościół i otoczenie pięknie się prezentują i są dumą mieszkańców Kiełpina.

Share on Facebook2Share on Google+0Tweet about this on TwitterEmail this to someone